حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

پنج شنبه, ۲۰ مرداد , ۱۴۰۱ Thursday, 11 August , 2022 ساعت تعداد کل نوشته ها : 3957 تعداد نوشته های امروز : 20 تعداد اعضا : 2 تعداد دیدگاهها : 10×
هوشنگ چالنگی درگذشت
02 آبان 1400 - 9:06
شناسه : 5608
2

پایگاه خبری جنوب آگاه/خوزستان هوشنگ چالنگی، شاعر پیشکسوت نوپرداز خوزستانی، ۲ آبان ۱۴۰۰ در اثر کهولت سن از دنیا رفت. به گزارش پایگاه خبری جنوب آگاه، هوشنگ چالنگی ۲۹ مرداد ۱۳۱۹ در مسجدسلیمان چشم به جهان گشود. وی که معلم بود فعالیت ادبی خود را از دهه ۱۳۴۰ آغاز کرد. چالنگی از پایه‌گذاران شعر موج […]

ارسال توسط :
پ
پ

پایگاه خبری جنوب آگاه/خوزستان هوشنگ چالنگی، شاعر پیشکسوت نوپرداز خوزستانی، ۲ آبان ۱۴۰۰ در اثر کهولت سن از دنیا رفت.

به گزارش پایگاه خبری جنوب آگاه، هوشنگ چالنگی ۲۹ مرداد ۱۳۱۹ در مسجدسلیمان چشم به جهان گشود. وی که معلم بود فعالیت ادبی خود را از دهه ۱۳۴۰ آغاز کرد. چالنگی از پایه‌گذاران شعر موج نو و شعر دیگر بود.

آن‌جا که می‌ایستی (۱۳۸۰)، نزدیک با ستارهٔ مهجور (۱۳۸۱)، زنگولهٔ تنبل (۱۳۸۳)، آبی ملحوظ (۱۳۸۷) و گزینه اشعار (۱۳۹۱) آثاری است که از چالنگی برجا مانده است.

وی در مورد شعر دیگر معتقد بود: «شعر ناب یعنی مردم کشورش» و اعتقاد داشت: «مخاطبان شعر در بهترین نقطه شناسایی شعر قرار دارند و در این میان مخاطب متبحر و باهوش می‌تواند در تعیین تکلیف وضعیت شعر حضور تأثیرگذار داشته باشد.» چالنگی اشرافیت فرهنگی ـ فلسفی را در شعر محکوم می‌کرد و بر این باور بود که: «اگر شعر فقط یک تأویل فلسفی داشته باشد، نمی‌تواند موجودیت پیدا کند».

نمونه‌ای از شعر هوشنگ چالنگی:

اما هنوز پرنده‌ای می‌نالد

بر شاخسار دور

نزدیک با ستاره مهجور

و سایه‌های هر چه درختان

در گریه‌های من

پنهان سایه‌سار بلوطان

آن‌قدر خنده‌های مَه را دیدم

آن‌ قدر گریه‌های بلوطان را با مَه

و سایه‌های هر چه درختان

در خنده‌های من

بر شاخسار دور

نزدیک با ستاره مهجور

(از دفتر آبی ملحوظ)

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.